rate this log
26 Apr 2009
De beste 15 Blur songs
In de jaren '90 stroomde de britpop over van allerlei bubblegum muziek. In die tijd gingen de wat meer serieuzere bands aan me voorbij. Hier en daar hoorde je wel eens wat en je vond het ook wel lekker om naar te luisteren maar er echt helemaal in was je er niet. Voornamelijk omdat in die tijd weinig ontwikkeling was in mijn muzieksmaak en ik vond ook geen noodzaak om verder te zoeken dan mijn neus lang was. De Britse bands die op dat moment het tegen elkaar uitvochten waren Blur en Oasis. Echt helemaal bewust heb ik het niet meegemaakt maar destijds ging mijn voorkeur al helemaal meer voor Blur dan Oasis. Als ik meer in die scene was beland had ik waarschijnlijk ook voor Blur meer bewust gekozen.
De grootste reden om Blur beter te vinden is dat ze een eigentijds geluid hebben terwijl Oasis meer zijn best doet om de Beatles te perfectioneren. Voor beide valt wel wat te zeggen, niks ten nadele van Oasis, maar Blur heeft in de tussentijd op muzikaal niveau meer mijlpalen bereikt dan wat Oasis ooit kan bereiken. De vraag is dan ook of je revolutie of evolutie wilt. Vreemd genoeg ligt die evolutie bij de ruwere mannen.
De ruwe weg zonder concessies naar de luisteraar houd ik van. En daar komen dan hele breekbare, psychedelische, zen- of rauwe nummers uit. Waar de band vooral goed in is, is het neerzetten van nostalgische liefdesnummers, althans zo komt het voor mij over. De zweverigheid die daarbij komt kijken waardoor je op een winteravond de volle zomerzon haast kan voelen op je huid. Dit door o.a. een zomerliefde van voorheen die wordt bezongen.
Maar de tijden van Blur zijn inmiddels voorbij en de frontman Damon Albarn is bezig met allerlei mooie projecten (gorrilaz, the good the bad and the queen, etc) waarvan ik hoop dat hij er nog jaren mee bezig zal zijn. De andere bandleden hebben solo albums, voegden zich toe als bandlid van een andere band, schreven voor kranten en magazines of hadden zelfs een politieke agenda. Met dat gezegd blijkt wel dat er diversiteit binnen de band heerste. En vooral ook dat men bezig was om dingen te kunnen beïnvloeden en/of zich te uiten. Een barstende bom vol creativiteit in ieder geval.
Het hoofdstuk Blur is nog niet helemaal afgelopen omdat er nog steeds een kiertje open is als we de geruchten mogen geloven. Maar inmiddels is er wel een tijdperk afgesloten waar we op kunnen terugblikken. Tijd dus om de beste nummers die ze ooit gemaakt hebben te noteren. Daarbij heb ik vooral gelet op hoe het nummer op zichzelf is. Soms versterkt een nummer het album maar is het op zichzelf veel zwakker. Grote kans dus dat de lijst dan ook een boel singles bevat i.p.v. nummers uit een album zelf.
DE TOP 15
15. No Distance Left To Run
Een mooie liedje als therapie om mee te beginnen. Een liedje over het breken met iemand en hoe je daar mee om wilt gaan. Qua benadering komt dat heel dicht bij mijn eigen beleving wat betreft het breken met iemand. Het nummer wordt voorzichtig benadert. Een boel nummers over dit onderwerp zijn meestal toch schreeuwend en vol van verdwazing; dat het allemaal zo erg is. Met dit nummer is dat niets anders, maar wordt het heel rustig opgepakt. In die tussentijd hoor je de storm in Damon, bij wijze van, wel rondspelen. De gitaar die rustig wordt aangepakt, de bas met hier en daar een pingel en voorzichtig aanslaan van de snare drums. De tekst hierbij draagt dit nummer ontzettend goed dat het die vijftiende plek verdiend.
14. There is no other way
Dit is voor mij het voorbeeld van Blur in het begin van hun jaren. Daarom verdiende dit nummer het gewoon in deze lijst te staan.
13. Bang
Op hun debuut album gemaakt. Waar ze toen al goed waren in het neerzetten van nostalgie. Meestal heb je dat pas na een tijdje waar je als band na een tijdje weer terug gaat blikken. Nou ja het gaat in dit geval ook over hoe snel de tijd gaat en het leven in de stad wat ontzettend snel en repeterend is. Het doet voor mij erg denken aan de veranderingen die in die tussentijd zijn gebeurd. Ook al is het nummer zelf een verlangen naar een nieuwe liefde.
12. Sweet Song
Een van de nummers die een nostalgisch moment van de liefde bezingen. Ik probeer het af en toe mee te zingen maar krijg dan direct een brok in mijn keel. Het is een nummer die net als Caramel concentratie vereist omdat het ook weer een bezwerend nummer is. Het zal weer komen de krijsende achtergronden met daarvoor de rustgevende zanglijnen die je proberen te kalmeren. Vooral het piano geluid is toch echt iets wat niet valt te evenaren. Natuurlijk, het is een flauw middel om er dan een filter overheen te gooien, maar het werk ontzettend goed. Je hoort de barsten die het inmiddels heeft opgelopen toen het riedeltje in zijn glorie jaren nog helder klonk. Ondanks dat het de titel 'zoet nummer' met zich mee krijgt is het eerder zoet in zijn bewoordingen dan in zijn muzikale vorm, en dat is een goed ding.
11. It Could Be You
Gewoon een lekker nummer. Met een "la la la" en een "oeehoeehoee". Vervolgt op een 'toeptoeptoeptoedoedoe".
10. Chemical World
Vrolijk nummer. En op de een of andere manier vind ik de intro's van Blur altijd ontzettend goed. De maat wordt hierbij direct goed aangegeven door een aantal millisecondes stilte waardoor je als luisteraar voor de rest van de tijd goed mee gaat in de maat. Later in het nummer worden die stiltes ook nog mooi mee in verwerkt. Het blijft dan op het laatst een spel van welk instrument voor dat moment even de boventoon krijgt. Dit nummer gewoon opzetten in de zomer of op een zonnige dag.
9. Out of Time
Een nummer over dat het tussen twee mensen niet meer samen kan gaan. Van het aller laatste album Think Tank, welke een van de beste albums was. Waar Blur vooral goed in is om de achtergrond ook daadwerkelijk de achtergrond te laten zijn en de muziek daarin ook lekker te laten galmen. Dat steekt ontzettend lekker aan. En de subiele belletjes op de achtergrond maken het geheel toch lekker af. Niet zo'n tranentrekker als 'Distance' derhalve beter in elkaar gezet.
8. Oily Water
Het begin van dit nummer is meer een doorgaans nummer. Bij de eerste beluistering denk je dat er iets mis is met je geluidsinstallatie door dat het nogal schokkerig overkomt. Het eerste gedeelte vooral, maar dan waan je je op het laatst ook wel op de zee met veel windvlagen. En eigenlijk is het tweede gedeelte wat het eigenlijk deze plek verdient. Die heerlijke snerpende tonen die door je hele geluidsinstallatie krijsen.
7. Parklife
Naast de gevoelige snaar die Blur zo ontzettend goed kan raken zijn ze ook een ster in het maken van de meer ontzettend vrolijke nummers. Helaas was dat de laatste aantal jaren afgenomen waardoor de afwisseling en de dynamiek er veel minder in zat. Maar dit is een voorbeeld die je hele dag weer kan goedmaken. Met de typische Britse ondertoon en suburbia joligheid. Wat ik ook gewoon leuk vind, bij nummers in het algemeen, dat de geluiden die bij het onderwerp horen er ook bij worden betrokken. Het geeft meer schwung. Voorbeelden te over trouwens. Het meest lekkere aan dit nummer naast het ooeeeeh, aaaah en de vrolijke melodielijn zijn toch wel de blazers. Die representeren een soort burgerlijkheid dat cartoonesk aanvoelt.
6. Caramel
Een bezwerend nummer. Met een prachtige opbouw naar iets een totaal verloren ruimte in een landschap van een andere planeet zo visualiseer ik het voor me. Vooral de orgel opbouw, het zachte zingen en de hele lange tonen van de gitaar spelen daar natuurlijk in mee. Overigens zijn er maar weinig muzikanten die je ergens naar toe kunnen brengen naar iets totaal nieuws waar je nog nooit geweest bent. David Bowie heeft dat met zijn Low ontzettend sterk en een Pink Floyd is daar ook goed in om je in contact te brengen met ervaringen die geen herkenningspunt zijn maar juist op dat moment zelf gebeuren. Met dit nummer bewijst Blur dat het ook daar erg sterk in is en dat je ooit een deja vu gaat krijgen omdat je dan op het punt aan bent beland. Een van de nummers die ik niet altijd durf af te spelen omdat het veel energie vergt je er in te verplaatsen.
5. Coffee And TV
Eigenlijk gebeurd er totaal niks in dit nummers. Niks spannend en het gaat ook zes minuten aan stuk door. De aanstekelijkheid ligt hem waarschijnlijk in het feit dat het zo lekker kabbelend is. Het is dan vooral zoeken in de subtiele verschillen en het gitaarwerk dat zo nu dan lekker het net anders speelt dan je het in eerste instantie had gedacht.
4. Country House
Bij dit nummer heb ik vooral de videoclip voor mijn ogen. Het is één en al vrolijkheid terwijl het nummer zelf juist een cynische ondertoon heeft. Ook erg sterk van Blur om de tegenstrijdigheiden er in te verwerken. De tekst "blow, blow me out, I am so sad, I dont know why" wordt echt heel erg zielig en depressief gezongen. En op zichzelf komt het dan ook niet vrolijk over, maar in dit nummer is dit juist zo'n heerlijk stukje brug wat de boel alleen maar vrolijker maakt.
3.Ambulance
Een nummer wat ontzettend goed is in zijn simplisme. Er zit weinig variteit in maar toch blijft hij boeien. Vooral bij het laatste album is men meer gegaan naar electronische geluiden en bij dit nummer valt dat zo ontzettend goed in elkaar. Het is ook het openingsnummer van het album Think tank.
2. She is so High
Dit nummer werkt alleen goed wanneer je verliefd bent. Op andere momenten zal het je ontzettend in de steek laten wanneer je hier een waardeoordeel aan zou moeten geven. "Het nummer was toch zo goed?" , zal je jezelf afvragen. Het is een achterover liggend nummer die heerlijk daadwerkelijk heerlijk is wanneer je het zelf op dat moment mee maakt. En er zijn maar weinig nummers die alleen toegang geven voor de extase waarin je je bevind waar het nummer zelf dan over gaat.
Natuurlijk bestaan er nummers die juist mooier of donkerder zijn als het je het zelf beleefd. Maar hier wil ik bij zeggen dat dit andere mensen afsluit voor degene die het niet beleven en meer dan een normaal nummer je er plezier aan kan beleven.
Waarom? Omdat het stofje wat verliefdheid aanmaakt wel doordrongen lijkt te zijn in het gehele nummer. Het is zo rustig maar toch zo intensief. Wanneer je verliefd bent is de achtergrond ook zo vaag en bij dit geluid is dat ook van toepassing en de titel is als het nummer ontzettend high.
1. Beetlebum
Misschien is de eerste indruk het beste. Maar dit was een van de eerste nummers ooit die ik van Blur hoorde en dat maar in mijn hoofd bleef door zoemen. Wat sterk is aan dit nummer is het meezinggehalte. Tenminste als je iets prachtigs op je weg tegen bent gekomen. Het heeft in ieder geval met een rush in je hoofd te maken. In je pubertijd is zo'n rush heel snel gemaakt op wat voor manier dan ook. En daarom blijft het op de dag van vandaag nog steeds herinneren aan toen, maar maakt het ook furore nu. En op de een of andere manier krijg je een pavlov reactie doordat bij iederee keer bij het beluisteren er van toch wel licht in mijn hoofd raak en kippenvel krijgt.
Dit nummer komt in ieder geval heel dicht bij een avondje goed aangeschoten op een vrolijke manier. Een ander sterk ding is natuurlijk naast het meezing gehalte ook de breekbaarheid van het zingen. Damon doet dat in een boel nummers ontzettend goed (sweet song, ambulance, distance) alleen in dit nummer pakt dat helemaal goed uit. En dan is er natuurlijk de compositie van het nummer. Een lekker simpel intro van een aantal gitaarslagen wat op eindigt in schal, gekletter en het bruizen van de gitaarzwepende muziek. Met daarop de abrupte knop die omslaat. Net zo abrupt als ie begonnen was. Het zit ontzettend simpel in elkaar en dat maakt het gewoon goed.
Dit is het beste nummer dat ze geproduceerd hebben omdat alles waar ze sterk in zijn, hier het meeste van samen komt.
De komende tijd hoop ik ook andere muzikanten te behandelen waar het inmiddels een aflopende zaak is en waar we terug kunnen blikken op een fantastisch stukje geschiedenis.
De grootste reden om Blur beter te vinden is dat ze een eigentijds geluid hebben terwijl Oasis meer zijn best doet om de Beatles te perfectioneren. Voor beide valt wel wat te zeggen, niks ten nadele van Oasis, maar Blur heeft in de tussentijd op muzikaal niveau meer mijlpalen bereikt dan wat Oasis ooit kan bereiken. De vraag is dan ook of je revolutie of evolutie wilt. Vreemd genoeg ligt die evolutie bij de ruwere mannen.
De ruwe weg zonder concessies naar de luisteraar houd ik van. En daar komen dan hele breekbare, psychedelische, zen- of rauwe nummers uit. Waar de band vooral goed in is, is het neerzetten van nostalgische liefdesnummers, althans zo komt het voor mij over. De zweverigheid die daarbij komt kijken waardoor je op een winteravond de volle zomerzon haast kan voelen op je huid. Dit door o.a. een zomerliefde van voorheen die wordt bezongen.
Maar de tijden van Blur zijn inmiddels voorbij en de frontman Damon Albarn is bezig met allerlei mooie projecten (gorrilaz, the good the bad and the queen, etc) waarvan ik hoop dat hij er nog jaren mee bezig zal zijn. De andere bandleden hebben solo albums, voegden zich toe als bandlid van een andere band, schreven voor kranten en magazines of hadden zelfs een politieke agenda. Met dat gezegd blijkt wel dat er diversiteit binnen de band heerste. En vooral ook dat men bezig was om dingen te kunnen beïnvloeden en/of zich te uiten. Een barstende bom vol creativiteit in ieder geval.
Het hoofdstuk Blur is nog niet helemaal afgelopen omdat er nog steeds een kiertje open is als we de geruchten mogen geloven. Maar inmiddels is er wel een tijdperk afgesloten waar we op kunnen terugblikken. Tijd dus om de beste nummers die ze ooit gemaakt hebben te noteren. Daarbij heb ik vooral gelet op hoe het nummer op zichzelf is. Soms versterkt een nummer het album maar is het op zichzelf veel zwakker. Grote kans dus dat de lijst dan ook een boel singles bevat i.p.v. nummers uit een album zelf.
DE TOP 15
15. No Distance Left To Run
Een mooie liedje als therapie om mee te beginnen. Een liedje over het breken met iemand en hoe je daar mee om wilt gaan. Qua benadering komt dat heel dicht bij mijn eigen beleving wat betreft het breken met iemand. Het nummer wordt voorzichtig benadert. Een boel nummers over dit onderwerp zijn meestal toch schreeuwend en vol van verdwazing; dat het allemaal zo erg is. Met dit nummer is dat niets anders, maar wordt het heel rustig opgepakt. In die tussentijd hoor je de storm in Damon, bij wijze van, wel rondspelen. De gitaar die rustig wordt aangepakt, de bas met hier en daar een pingel en voorzichtig aanslaan van de snare drums. De tekst hierbij draagt dit nummer ontzettend goed dat het die vijftiende plek verdiend.
14. There is no other way
Dit is voor mij het voorbeeld van Blur in het begin van hun jaren. Daarom verdiende dit nummer het gewoon in deze lijst te staan.
13. Bang
Op hun debuut album gemaakt. Waar ze toen al goed waren in het neerzetten van nostalgie. Meestal heb je dat pas na een tijdje waar je als band na een tijdje weer terug gaat blikken. Nou ja het gaat in dit geval ook over hoe snel de tijd gaat en het leven in de stad wat ontzettend snel en repeterend is. Het doet voor mij erg denken aan de veranderingen die in die tussentijd zijn gebeurd. Ook al is het nummer zelf een verlangen naar een nieuwe liefde.
12. Sweet Song
Een van de nummers die een nostalgisch moment van de liefde bezingen. Ik probeer het af en toe mee te zingen maar krijg dan direct een brok in mijn keel. Het is een nummer die net als Caramel concentratie vereist omdat het ook weer een bezwerend nummer is. Het zal weer komen de krijsende achtergronden met daarvoor de rustgevende zanglijnen die je proberen te kalmeren. Vooral het piano geluid is toch echt iets wat niet valt te evenaren. Natuurlijk, het is een flauw middel om er dan een filter overheen te gooien, maar het werk ontzettend goed. Je hoort de barsten die het inmiddels heeft opgelopen toen het riedeltje in zijn glorie jaren nog helder klonk. Ondanks dat het de titel 'zoet nummer' met zich mee krijgt is het eerder zoet in zijn bewoordingen dan in zijn muzikale vorm, en dat is een goed ding.
11. It Could Be You
Gewoon een lekker nummer. Met een "la la la" en een "oeehoeehoee". Vervolgt op een 'toeptoeptoeptoedoedoe".
10. Chemical World
Vrolijk nummer. En op de een of andere manier vind ik de intro's van Blur altijd ontzettend goed. De maat wordt hierbij direct goed aangegeven door een aantal millisecondes stilte waardoor je als luisteraar voor de rest van de tijd goed mee gaat in de maat. Later in het nummer worden die stiltes ook nog mooi mee in verwerkt. Het blijft dan op het laatst een spel van welk instrument voor dat moment even de boventoon krijgt. Dit nummer gewoon opzetten in de zomer of op een zonnige dag.
9. Out of Time
Een nummer over dat het tussen twee mensen niet meer samen kan gaan. Van het aller laatste album Think Tank, welke een van de beste albums was. Waar Blur vooral goed in is om de achtergrond ook daadwerkelijk de achtergrond te laten zijn en de muziek daarin ook lekker te laten galmen. Dat steekt ontzettend lekker aan. En de subiele belletjes op de achtergrond maken het geheel toch lekker af. Niet zo'n tranentrekker als 'Distance' derhalve beter in elkaar gezet.
8. Oily Water
Het begin van dit nummer is meer een doorgaans nummer. Bij de eerste beluistering denk je dat er iets mis is met je geluidsinstallatie door dat het nogal schokkerig overkomt. Het eerste gedeelte vooral, maar dan waan je je op het laatst ook wel op de zee met veel windvlagen. En eigenlijk is het tweede gedeelte wat het eigenlijk deze plek verdient. Die heerlijke snerpende tonen die door je hele geluidsinstallatie krijsen.
7. Parklife
Naast de gevoelige snaar die Blur zo ontzettend goed kan raken zijn ze ook een ster in het maken van de meer ontzettend vrolijke nummers. Helaas was dat de laatste aantal jaren afgenomen waardoor de afwisseling en de dynamiek er veel minder in zat. Maar dit is een voorbeeld die je hele dag weer kan goedmaken. Met de typische Britse ondertoon en suburbia joligheid. Wat ik ook gewoon leuk vind, bij nummers in het algemeen, dat de geluiden die bij het onderwerp horen er ook bij worden betrokken. Het geeft meer schwung. Voorbeelden te over trouwens. Het meest lekkere aan dit nummer naast het ooeeeeh, aaaah en de vrolijke melodielijn zijn toch wel de blazers. Die representeren een soort burgerlijkheid dat cartoonesk aanvoelt.
6. Caramel
Een bezwerend nummer. Met een prachtige opbouw naar iets een totaal verloren ruimte in een landschap van een andere planeet zo visualiseer ik het voor me. Vooral de orgel opbouw, het zachte zingen en de hele lange tonen van de gitaar spelen daar natuurlijk in mee. Overigens zijn er maar weinig muzikanten die je ergens naar toe kunnen brengen naar iets totaal nieuws waar je nog nooit geweest bent. David Bowie heeft dat met zijn Low ontzettend sterk en een Pink Floyd is daar ook goed in om je in contact te brengen met ervaringen die geen herkenningspunt zijn maar juist op dat moment zelf gebeuren. Met dit nummer bewijst Blur dat het ook daar erg sterk in is en dat je ooit een deja vu gaat krijgen omdat je dan op het punt aan bent beland. Een van de nummers die ik niet altijd durf af te spelen omdat het veel energie vergt je er in te verplaatsen.
5. Coffee And TV
Eigenlijk gebeurd er totaal niks in dit nummers. Niks spannend en het gaat ook zes minuten aan stuk door. De aanstekelijkheid ligt hem waarschijnlijk in het feit dat het zo lekker kabbelend is. Het is dan vooral zoeken in de subtiele verschillen en het gitaarwerk dat zo nu dan lekker het net anders speelt dan je het in eerste instantie had gedacht.
4. Country House
Bij dit nummer heb ik vooral de videoclip voor mijn ogen. Het is één en al vrolijkheid terwijl het nummer zelf juist een cynische ondertoon heeft. Ook erg sterk van Blur om de tegenstrijdigheiden er in te verwerken. De tekst "blow, blow me out, I am so sad, I dont know why" wordt echt heel erg zielig en depressief gezongen. En op zichzelf komt het dan ook niet vrolijk over, maar in dit nummer is dit juist zo'n heerlijk stukje brug wat de boel alleen maar vrolijker maakt.
3.Ambulance
Een nummer wat ontzettend goed is in zijn simplisme. Er zit weinig variteit in maar toch blijft hij boeien. Vooral bij het laatste album is men meer gegaan naar electronische geluiden en bij dit nummer valt dat zo ontzettend goed in elkaar. Het is ook het openingsnummer van het album Think tank.
2. She is so High
Dit nummer werkt alleen goed wanneer je verliefd bent. Op andere momenten zal het je ontzettend in de steek laten wanneer je hier een waardeoordeel aan zou moeten geven. "Het nummer was toch zo goed?" , zal je jezelf afvragen. Het is een achterover liggend nummer die heerlijk daadwerkelijk heerlijk is wanneer je het zelf op dat moment mee maakt. En er zijn maar weinig nummers die alleen toegang geven voor de extase waarin je je bevind waar het nummer zelf dan over gaat.
Natuurlijk bestaan er nummers die juist mooier of donkerder zijn als het je het zelf beleefd. Maar hier wil ik bij zeggen dat dit andere mensen afsluit voor degene die het niet beleven en meer dan een normaal nummer je er plezier aan kan beleven.
Waarom? Omdat het stofje wat verliefdheid aanmaakt wel doordrongen lijkt te zijn in het gehele nummer. Het is zo rustig maar toch zo intensief. Wanneer je verliefd bent is de achtergrond ook zo vaag en bij dit geluid is dat ook van toepassing en de titel is als het nummer ontzettend high.
1. Beetlebum
Misschien is de eerste indruk het beste. Maar dit was een van de eerste nummers ooit die ik van Blur hoorde en dat maar in mijn hoofd bleef door zoemen. Wat sterk is aan dit nummer is het meezinggehalte. Tenminste als je iets prachtigs op je weg tegen bent gekomen. Het heeft in ieder geval met een rush in je hoofd te maken. In je pubertijd is zo'n rush heel snel gemaakt op wat voor manier dan ook. En daarom blijft het op de dag van vandaag nog steeds herinneren aan toen, maar maakt het ook furore nu. En op de een of andere manier krijg je een pavlov reactie doordat bij iederee keer bij het beluisteren er van toch wel licht in mijn hoofd raak en kippenvel krijgt.
Dit nummer komt in ieder geval heel dicht bij een avondje goed aangeschoten op een vrolijke manier. Een ander sterk ding is natuurlijk naast het meezing gehalte ook de breekbaarheid van het zingen. Damon doet dat in een boel nummers ontzettend goed (sweet song, ambulance, distance) alleen in dit nummer pakt dat helemaal goed uit. En dan is er natuurlijk de compositie van het nummer. Een lekker simpel intro van een aantal gitaarslagen wat op eindigt in schal, gekletter en het bruizen van de gitaarzwepende muziek. Met daarop de abrupte knop die omslaat. Net zo abrupt als ie begonnen was. Het zit ontzettend simpel in elkaar en dat maakt het gewoon goed.
Dit is het beste nummer dat ze geproduceerd hebben omdat alles waar ze sterk in zijn, hier het meeste van samen komt.
De komende tijd hoop ik ook andere muzikanten te behandelen waar het inmiddels een aflopende zaak is en waar we terug kunnen blikken op een fantastisch stukje geschiedenis.
58 posted by 
Krettis.nl 2001-2008© , Zorion Media.